کتاب اناکارنینا (دو جلدی)

«آنا ایستاده بود و به بخار قطار که آرام‌آرام بلند می‌شد نگاه می‌کرد. صدای سوتش در گوشش مثل ضربان قلب دردناک می‌پیچید. ورونسکی نزدیکش ایستاده بود، اما چشم‌هایش چیزی جز اندوه نمی‌دیدند. مردم در رفت‌وآمد بودند، بی‌تفاوت به زنی که دلش میان عشق و ترس پاره شده بود. لحظاتی بود که زمان انگار نمی‌گذشت، همه‌چیز ایستاده بود—فقط آنا و صدای قطار. او می‌دانست که انتخاب کرده، اما بهای آن انتخاب سنگین‌تر از هر چیزی‌ست. لبخند کوچکی روی لب‌هایش نشست، لبخندی از جنس تسلیم. صدای چرخ‌ها دوباره بلند شد… و در آن لحظه، همه‌چیز آرام گرفت.»