کتاب ۳۶۵ روز شکر گزاری

“صبح مثل همیشه آغاز شد؛ صدای بوق ماشین‌ها، عجله برای رسیدن به کار، کوهی از کارهای ناتمام. اما امروز، چیزی متفاوت بود. چشمانش به پرتو نور خورشیدی افتاد که از میان شاخ و برگ درختان به اتاق می‌تابید. لبخندی ناخودآگاه بر لبانش نشست. در راه، به لبخند فروشنده‌ای که قهوه‌اش را تحویل داد، توجه کرد. به صدای خنده کودکی که در پارک می‌دوید، گوش سپرد. حتی به گرمای فنجان قهوه‌ای که در دستانش می‌فشرد، حس خوبی پیدا کرد. امروز، او فقط در حال “بودن” نبود؛ بلکه “دیدن” را تمرین می‌کرد. دیدن آن چیزهای کوچکی که هر روز، هدیه‌های بی‌منت زندگی بودند. و چه حس خوبی داشت که بخشی از این داشته‌ها بود.”