کتاب ذهن خوانی

«وقتی کسی حرف می‌زد، من فقط به کلماتش گوش می‌دادم؛ اما بعدها فهمیدم که کلمه‌ها فقط نصف ماجرا هستند.

لیبرمن جایی نوشته بود: “آدم‌ها همیشه حقیقت را نمی‌گویند، اما بدن‌شان همیشه راستش را لو می‌دهد.”

بار اول که این جمله را خواندم خندیدم… اما بعد که کمی دقت کردم، دیدم راست می‌گوید.

مثلاً کسی که می‌گوید “من کاملاً آرومم” ولی انگشت‌هایش بی‌تابی می‌کنند، درواقع دارد اضطرابش را فریاد می‌زند.

یا آن لحظه‌ای که فردی چشم‌هایش را برای یک ثانیه بیشتر از حد معمول می‌بندد… لیبرمن می‌گوید این یعنی مغز دنبال جواب بهتر می‌گردد، نه صادقانه‌تر.

کتاب پر است از همین جزئیات ریز؛ چیزهایی که همیشه جلوی چشم‌مان بوده اما نمی‌دیدیم.

یک جور حس کشف شدن دارد… انگار کسی چراغ‌قوه انداخته وسط تاریکی ذهن آدم‌ها.»