کتاب مدرسه ی افسانه ای (تاج و شمشیر)

“شمشیر سرد و سنگین در دستانش، پژواکِ وظیفه‌ای بود که بر دوشش سنگینی می‌کرد. سایه‌های بلندِ دشمنان، چون هیولاهایی از دل تاریکی، به سمتشان می‌آمدند. نفس در سینه‌اش حبس شده بود، اما در چشمانش، شعله‌ی مقاومت زبانه می‌کشید. او می‌دانست که این نبرد، فقط برای بقای خودش نیست؛ بلکه برای سرنوشت تمام کسانی است که به او و این شمشیرِ مقدس، چشم امید دوخته‌اند. عطرِ خاکِ نم‌زده و صدای غرشِ دشمنان، فضایی وهم‌آلود ایجاد کرده بود. با قدمی استوار، خود را برای رویارویی آماده کرد. پیروزی یا شکست، مهم نبود؛ مهم این بود که تا آخرین نفس، برای آنچه درست بود، جنگید.”