کتاب مدرسه جاسوسی (جلد چهارم : اسکی)

بن بالای شیب ایستاده بود و پایین را نگاه می‌کرد.
برف زیر پاهایش برق می‌زد، اما هیچ‌چیزش شبیه تفریح نبود.
این قرار نبود فقط اسکی باشد؛
او می‌دانست کسی آن پایین منتظر اشتباه اوست.
باد سرد به صورتش می‌خورد و نفس کشیدن سخت شده بود.
به خودش گفت تمرکز کن، درست مثل آموزش‌ها.
اما مغزش مدام یادآوری می‌کرد که اگر زمین بخورد،
فقط روی برف نمی‌افتد، بلکه لو می‌رود.
حرکت کرد، با سرعتی بیشتر از چیزی که انتظارش را داشت.
کنترل چوب‌ها سخت‌تر از کلاس تمرینی بود.
هر پیچ، یک ریسک تازه بود.
هر ثانیه، یک تصمیم.
نگاهش دنبال سایه‌ای می‌گشت که مطمئن نبود واقعاً وجود دارد یا نه.
در دنیای جاسوسی،
بدترین لحظه همان لحظه‌ای است
که شک می‌کنی تنها هستی.
بن دندان‌هایش را روی هم فشار داد.
قرار نبود قهرمان باشد.
فقط نباید اشتباه می‌کرد.
و همین، سخت‌ترین بخش مأموریت بود.