کتاب مادام بوواری

امّا به زندگی‌ای تن داده بود که نه هیجان داشت، نه امید؛ فقط تکرار بود.

وقتی روزها مثل هم می‌چرخیدند، او شروع کرد به ساختن یک دنیای دوم در ذهنش؛ دنیایی که در آن همه‌چیز باید شبیه رمان‌ها می‌شد.

اما واقعیت، آن‌قدر که خیال خیال‌انگیز است، بی‌رحم‌تر حرکت می‌کند؛ آرام‌آرام نشانه‌های فاصله را نشان می‌دهد.

او فکر می‌کرد راه فرار، نزدیک‌تر شدن به عشق‌های بزرگ یا نقش‌های پر زرق‌وبرق است.

ولی هر بار که به دنبال جذابیت تازه می‌دوید، نتیجه بیشتر از جنس توهم می‌آمد تا نجات.

وسوسه پول و وعده‌های درخشان، سایه می‌انداخت روی آرامشِ شکننده‌اش.

نقطه دردناک داستان هم همین‌جاست: اینکه تصمیم‌های به‌ظاهر کوچک، یک‌دفعه بزرگ می‌شوند.

فلوبر نشان می‌دهد آدم‌ها گاهی نه یک‌بار، بلکه آرام‌آرام از خودشان فاصله می‌گیرند.

و وقتی حقیقت سر می‌رسد، دیر نیست، اما جبرانش همیشه ساده نیست.

«مادام بوواری» می‌گوید خیال اگر بدون واقعیت ساخته شود، می‌تواند آدم را از پا بیندازد.