کتاب زبان بدن

کتاب زبان بدن – نویسنده آلن پیز و باربارا پیز

کتاب زبان بدن نوشته‌ی آلن پیز، به عنوان یک راهنمای کامل، به تفکیک و بررسی جزئیات هر کدام از اجزای زبان و حرکات بدن می‌پردازد.

این کتاب حاوی ویژگی‌های فنی است که از تحلیل‌های متعددی از حلقه‌های ویدیویی و فیلم‌هایی که توسط آلن پیز و دیگران در استرالیا و سراسر جهان ارائه شده، به دست آمده است. علاوه بر این، شامل تجربیات و دیدگاه‌های نویسنده است که در طول پانزده سال گذشته با هزاران فرد مصاحبه کرده، آموزش داده و با آن‌ها کار کرده و محصولات و خدماتی را به آن‌ها عرضه کرده است.

کتاب زبان بدن هیچ وعده جادویی یا فرمول سریع برای موفقیت را ارائه نمی‌دهد. هدف این کتاب افزایش آگاهی خواننده از علایم و نشانه‌های غیرکلامی است تا بتواند بهترین شیوه‌های برقراری ارتباط با دیگران را درک کند.

آلن پیز، همراه همسرش باربارا، کتاب‌های مشترکی را منتشر کرده و به عنوان مشاور برخی از هنرمندان و بازیگران مطرح هالیوود و همچنین مشاور رییس‌جمهورهای معروف از جمله پوتین و غیره در حوزه رفتار غیرکلامی شناخته می‌شود. او مبتلا به چهار نوع سرطان شده است و دو بار به ایران سفر کرده است.

قسمتی از کتاب

مطالعات نشان می‌دهند که حریم شخصی و فاصله‌ی بین افراد در اجتماعات مختلف و در میان جوامع متفاوت، مشابه است. این فواصل را می‌توان به چهار دسته‌ی مختلف تقسیم کرد:

1. حریم خصوصی: این فاصله، محافظت از حیات شخصی را تضمین می‌کند و تنها افراد مورد اعتماد و نزدیک به فرد، اجازه ورود به این حریم را دارند. این فضا حداکثر تا 45 سانتی‌متر از شخص فاصله دارد.
2. حریم شخصی: در مراسمات رسمی و مجالس مختلف، این فاصله احترام به شخصیت فرد را نمایان می‌کند و معمولا بین 46 سانتی‌متر تا 1.22 متر است.
3. حریم اجتماعی: این فاصله با افراد غریبه یا اشخاصی که با آن‌ها آشنایی کامل نداریم، حفظ می‌شود و معمولا بین 1.22 تا 3.6 متر است.
4. حریم عمومی: زمانی که به گروه‌های بزرگ توجه می‌کنیم، این فاصله استفاده می‌شود و بیشتر از 3.6 متر است.

در دوران اولیه‌ی تاریخ، دست دادن نشانه‌ای از عدم حمله بود و افراد دستان خود را به هوا بلند می‌کردند تا نشان دهند دست‌هایشان خالی است. این رفتار تاریخی در طول زمان تغییر کرده و به شکل‌های مختلفی مانند بالا بردن دست‌ها در هوا و قرار دادن کف دست بر روی قلب تبدیل شد. شکل معمول این آداب رفتاری شامل قفل کردن و تکان دادن دست است که در جوامع انگلیسی‌زبان، در اوایل مکالمات و هنگام خداحافظی مرسوم است.